வட்டு விளையாட்டில் ஹார்டிங்கின் ஆர்வம் அவரது பெற்றோர் மற்றும் மூத்த சகோதரர்களால் பாதிக்கப்பட்டது, அவர்கள் அனைவரும் விளையாட்டு வீரர்களாக இருந்தனர். அவர் ஜெர்மனியில் SCC பெர்லினில் சேர்ந்தார், அங்கு அவர் பயிற்சியாளர் Torsten Lonnfors கீழ் பயிற்சி பெற்றார். விளையாட்டுக்கான அவரது அர்ப்பணிப்பு அவரை ரியோ டி ஜெனிரோவில் 2016 ஒலிம்பிக்கில் தங்கப் பதக்கம் உட்பட குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகளுக்கு இட்டுச் சென்றது.

ஒலிம்பிக் வெற்றி மற்றும் குடும்ப மரபு

2012 லண்டன் ஒலிம்பிக்கில் அவரது சகோதரர் ராபர்ட் தங்கப் பதக்கம் வென்றதைத் தொடர்ந்து ரியோவில் கிறிஸ்டோஃப் ஹார்டிங்கின் வெற்றி குறிப்பிடத்தக்கது. கோடைகால ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் ஒரே தனிநபர் போட்டியில் இரண்டு உடன்பிறப்புகள் ஒருவரையொருவர் சாம்பியனாக வென்றது இதுவே முதல் முறையாகும். ராபர்ட் 2008 மற்றும் 2016 ஒலிம்பிக்கிலும் போட்டியிட்டார், வட்டு விளையாட்டில் ஹார்டிங் குடும்பத்தின் பாரம்பரியத்தை உறுதிப்படுத்தினார்.

தனிப்பட்ட ஆர்வங்கள் மற்றும் தத்துவம்

தடகளத்திற்கு வெளியே, ஹார்டிங் மீன்பிடித்தல் மற்றும் மோட்டார் சைக்கிள் ஓட்டுவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார். அவர் அமெரிக்க வட்டு எறிதல் வீரர் அல் ஓர்ட்டரைப் போற்றுகிறார் மற்றும் விளையாட்டுகளில் ஒரு தனித்துவமான கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டுள்ளார். அவர் டிஸ்கஸை அழைப்பதற்குப் பதிலாக ஒரு வேலையாகக் கருதுகிறார், கடைசியாக 14 வயதில் விளையாட்டில் வேடிக்கையாக இருந்ததாக வெளிப்படுத்துகிறார். இளமைப் பருவத்தைக் காக்க போட்டி விளையாட்டுகளைத் தவிர்க்குமாறு பதின்வயதினர்களுக்கு அவர் அறிவுறுத்துகிறார்.

ஊடக உறவுகள் மற்றும் மக்கள் பார்வை

அவரது நேர்மையான இயல்புக்கு பெயர் பெற்ற ஹார்டிங் தன்னை ஒரு உள்முக சிந்தனையாளர் என்றும் ஊடக நேர்காணல்களை விரும்பாதவர் என்றும் வர்ணிக்கிறார். டோக்கியோ ஒலிம்பிக்கிற்கு ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு எந்த பேட்டியும் கொடுக்க வேண்டாம் என்று முடிவு செய்து சமூக ஊடகங்களை தவிர்த்து வந்தார். விளையாட்டு வீரர்கள் பொது உணர்வை விட அவர்களின் செயல்திறனில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று அவர் நம்புகிறார்.

பச்சை குத்தல்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட நம்பிக்கைகள்

ஹார்டிங் தனது மார்பின் வலது பக்கத்தில் ஆங்கிலத்தில் 16 வார்த்தைகளுடன் பச்சை குத்தியுள்ளார். 'பைத்தியம், உண்மை, வாழ்க்கை, குடும்பம், பொய், சுதந்திரம், சகிப்புத்தன்மை, மகிழ்ச்சி, தடகளம், பெருமை, நட்பு, தனிமை' என்ற வார்த்தைகள் கருப்பு நிறத்திலும், 'வலி, நம்பிக்கை, அன்பு, வெறுப்பு' ஆகியவை சிவப்பு நிறத்திலும் உள்ளன. அவர் பச்சை குத்தல்களை ஆன்மாவின் கண்ணாடியாகக் கருதுகிறார், மேலும் அவை உரிமையாளருக்கு மட்டுமே தெரிந்த தனிப்பட்ட பொருளைக் கொண்டிருப்பதாக நம்புகிறார்.

எதிர்கால லட்சியங்கள்

முன்னோக்கிப் பார்க்கும்போது, ​​டோக்கியோவில் 2020 ஒலிம்பிக்கில் தங்கம் வெல்வதை ஹார்டிங் இலக்காகக் கொண்டுள்ளார். களத்திற்கு வெளியே அவரது ஒதுக்கப்பட்ட தன்மை இருந்தபோதிலும், அவர் தொடர்ந்து பயிற்சி மற்றும் உயர் மட்டத்தில் போட்டியிடுவதால் அவரது லட்சியங்கள் உயர்ந்ததாகவே இருக்கும்.

கிறிஸ்டோஃப் ஹார்டிங்கின் பயணம் அர்ப்பணிப்பு மற்றும் பின்னடைவு ஆகியவற்றால் குறிக்கப்படுகிறது. அவரது ஆரம்ப நாட்களில் குடும்பத்தால் தாக்கப்பட்ட அவரது ஒலிம்பிக் வெற்றிகள் மற்றும் தனிப்பட்ட தத்துவங்கள் வரை, அவர் தடகளத்தில் குறிப்பிடத்தக்க நபராக இருக்கிறார். அவரது கதை விளையாட்டு சமூகத்தில் உள்ள பலரை ஊக்குவிக்கிறது.