அவர் 2003 இல் தாய்லாந்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி தனது சர்வதேச வாழ்க்கையை தொடங்கினார். அவரது அர்ப்பணிப்பும் திறமையும் அவரை குத்துச்சண்டை சமூகத்தில் விரைவாக ஒதுக்கியது.

மறக்கமுடியாத சாதனைகள்

2008 ஒலிம்பிக் தங்கப் பதக்கம் வென்ற ஜூ ஷிமிங்கிற்கு எதிராகப் போராடியது அவரது மறக்கமுடியாத சாதனைகளில் ஒன்றாகும். இந்த போட்டி அவரது கேரியரில் ஒரு சிறப்பம்சமாக உள்ளது.

தாக்கங்கள் மற்றும் உத்வேகங்கள்

அவரது பெற்றோர்கள் அவரது வாழ்க்கையில் மிகவும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களாக இருந்துள்ளனர். அவர் தாய்லாந்து குத்துச்சண்டை வீரர் சோம்ஜித் ஜாங்ஜோஹரை தனது சிலையாகக் கருதுகிறார்.

விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்கள்

2010 ஆம் ஆண்டில், தாய்லாந்தின் விளையாட்டு எழுத்தாளர்கள் சங்கம் மற்றும் சியாம் ஸ்போர்ட் சிண்டிகேட் ஆகியவற்றால் சிறந்த ஆண் அமெச்சூர் தடகள வீரராக அங்கீகரிக்கப்பட்டார். இந்த பாராட்டு தாய்லாந்து குத்துச்சண்டையில் அவர் ஆற்றிய பங்களிப்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

ஒலிம்பிக் தகுதிச் சாதனை

2011 இல், அஜர்பைஜானின் பாகுவில் நடந்த உலக சாம்பியன்ஷிப்பின் போது, ​​அவர் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மைல்கல்லை எட்டினார். அவர் 23-8 என்ற புள்ளிக்கணக்கில் நம்பர் ஒன் மற்றும் உள்ளூர் ஃபேவரிட் சல்மான் அலிசாடை தோற்கடித்தார். இந்த வெற்றி அவருக்கு காலிறுதியில் இடம் கிடைத்தது மற்றும் 2012 லண்டனில் நடந்த ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் இடம் பெற்றது.

தனிப்பட்ட பின்னணி

தாய்லாந்தில் வசிக்கும் அவர் ஆயுதப் படையில் பணியாற்றுகிறார் மற்றும் தாய் மொழியில் சரளமாக பேசுகிறார். தேசம் மற்றும் விளையாட்டு இரண்டிலும் அவருக்கு இருந்த அர்ப்பணிப்பு அவரது சாதனைகளில் வெளிப்படுகிறது.

எதிர்கால திட்டங்கள்

முன்னோக்கிப் பார்க்கும்போது, ​​அவர் தொடர்ந்து சர்வதேச தளங்களில் தாய்லாந்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளார். மேலும் வெற்றிக்காக அவர் பாடுபடும்போது குத்துச்சண்டைக்கான அவரது அர்ப்பணிப்பு அசையாது.

இந்த விளையாட்டு வீரரின் பயணம் கடின உழைப்புக்கும் விடாமுயற்சிக்கும் ஒரு சான்று. அவரது கதை தாய்லாந்திலும் அதற்கு அப்பாலும் பலருக்கு ஊக்கமளிக்கிறது.