தாஜிந்தர், இந்தியாவின் பதிண்டாவில் உள்ள மால்வா உடற்கல்வி கல்லூரியில் உடற்கல்வியில் உயர் கல்வியைத் தொடர்ந்தார். அவரது பன்மொழி திறன்களில் ஆங்கிலம், ஹிந்தி மற்றும் பஞ்சாபி ஆகியவை அடங்கும். அவர் தனது மனைவி சந்தீப்புடன் இந்தியாவில் வசிக்கிறார்.

பயிற்சி மற்றும் பயிற்சி

2013 முதல், தஜிந்தர் மொஹிந்தர் சிங் தில்லானால் பயிற்சியாளராக இருந்து வருகிறார். அவர் இந்தியாவின் பாட்டியாலாவில் உள்ள தேசிய சிறப்பு மையத்தில் பயிற்சி பெறுகிறார். அவரது கடுமையான பயிற்சி முறை விளையாட்டில் அவரது வெற்றிக்கு முக்கியமானது.

மறக்கமுடியாத சாதனைகள்

இந்தோனேசியாவில் 2018 ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டியில் ஷாட் எட்டில் தங்கம் வென்றது தஜிந்தரின் குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகளில் ஒன்றாகும். இந்த வெற்றி அவரது குடும்பத்திற்கு ஒரு சவாலான காலகட்டத்தில் கிடைத்தது குறிப்பாக குறிப்பிடத்தக்கது. அவரது தந்தை இரண்டு ஆண்டுகளாக புற்றுநோயுடன் போராடி வந்தார் மற்றும் தஜிந்தர் விளையாட்டுப் போட்டிகளில் இருந்து திரும்பிய சிறிது நேரத்திலேயே காலமானார்.

காயங்கள் மற்றும் மறுபிரவேசம்

தஜிந்தரின் வாழ்க்கையில் பின்னடைவுகள் இல்லாமல் இல்லை. ஜூலை 2022 இல், கலிபோர்னியாவின் சூலா விஸ்டாவில் நடந்த பயிற்சி முகாமின் போது அவருக்கு இடுப்புப் பகுதியில் காயம் ஏற்பட்டது. இந்த காயம் அவரை 2022 உலக சாம்பியன்ஷிப் மற்றும் காமன்வெல்த் விளையாட்டுப் போட்டிகளில் பங்கேற்பதில் இருந்து தடுத்தது. இன்னும் குணமடைந்தாலும், அக்டோபர் 2022 இல் குஜராத்தில் நடந்த தேசிய விளையாட்டுப் போட்டியில் தங்கப் பதக்கம் வென்றார்.

முன்னதாக, 2020 இல், தஜிந்தர் அவரது இடது மணிக்கட்டை உடைத்தார், இது அவரை மூன்று மாதங்கள் ஒதுக்கி வைத்தது. அவர் ஜனவரி 2021 இல் மீண்டும் பயிற்சியைத் தொடங்கினார் மற்றும் அந்த ஆண்டின் இறுதியில் டோக்கியோ ஒலிம்பிக்கில் போட்டியிட்டார். ஒலிம்பிக்கிற்குப் பிறகு, அவர் மணிக்கட்டில் அறுவை சிகிச்சை செய்து, பிப்ரவரி 2022 இல் போட்டிக்குத் திரும்பினார்.

விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்கள்

விளையாட்டுத்துறையில் தஜிந்தரின் பங்களிப்புகள் பல விருதுகளுடன் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. 2019 ஆம் ஆண்டு நேபாளத்தில் நடைபெற்ற தெற்காசிய விளையாட்டுப் போட்டியின் தொடக்க விழாவில் இந்தியாவின் கொடி ஏந்தியவராக அவர் பெயரிடப்பட்டார். அதே ஆண்டில், இந்திய இளைஞர் விவகாரங்கள் மற்றும் விளையாட்டு அமைச்சகத்தின் மதிப்புமிக்க அர்ஜுனா விருதைப் பெற்றார்.

குடும்ப ஆதரவு

தஜிந்தர் தனது வெற்றியின் பெரும்பகுதியை தனது குடும்பத்தின் அசைக்க முடியாத ஆதரவால் பாராட்டுகிறார். அவரது தந்தையின் உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்தபோதிலும், அவரது குடும்பத்தினர் அவரை மருத்துவமனைப் பணிகளில் கலந்துகொள்ளும்படி அழுத்தம் கொடுக்கவில்லை, இதனால் அவர் விளையாட்டில் கவனம் செலுத்த அனுமதித்தார். அவர் இல்லாத நேரத்தில் மருத்துவமனை சம்பிரதாயங்களைக் கையாள்வதன் மூலம் நண்பர்களும் முக்கியப் பங்காற்றினர்.

தொழில்முறை பாத்திரம்

அவரது தடகள வாழ்க்கைக்கு கூடுதலாக, தஜிந்தர் இந்திய கடற்படையில் தலைமை குட்டி அதிகாரியாக பணியாற்றுகிறார். இந்த பாத்திரம் அவரது ஏற்கனவே ஈர்க்கக்கூடிய சுயவிவரத்திற்கு மற்றொரு பரிமாணத்தை சேர்க்கிறது.

முன்னோக்கிப் பார்க்கும்போது, ​​இந்திய கடற்படையுடன் தனது பொறுப்புகளை சமன்படுத்தும் போது, ​​ஷாட் எட்டில் தொடர்ந்து சிறந்து விளங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளார் தஜிந்தர். அவரது பயணம் அர்ப்பணிப்பு மற்றும் நெகிழ்ச்சிக்கு ஒரு சான்றாகும், இது இந்தியா முழுவதும் உள்ள பல இளம் விளையாட்டு வீரர்களை ஊக்குவிக்கிறது.